Co to jest P2P?
Sieć peer-to-peer (P2P), to najzwyczajniej mówiąc, sieć której siłę stanowią podłączone do niej komputery, a nie żaden centralny serwer itp. P2P może być używane na różne sposoby, ale nas interesuje wyłącznie wymiana plików. Pliki mogą być przesyłane miedzy komputerami na wiele sposobów. Jestem przekonany, że przeglądając różne strony w Internecie, wiele razy trafiliście na linki, które pozwalały wam ściągnąć np. program albo film lub cokolwiek innego. Używaliście do tego albo FTP (File Transfer Protocol) albo HTTP (HyperText Transfer Protocol). P2P jest używane w tym samym celu.
Więc, jaka jest różnica?
Żeby użyć protokołu FTP albo HTTP, ktoś musi wgrać jakiś plik na centralny serwer (albo na inny z serwerów), z którego potem możemy pobrać ten link. Znaczy to, że ktoś musi zapłacić za ten serwer (np. kupić) i ktoś musi pilnować żeby wszystko dobrze działało. Co więcej, jeżeli na serwerze znajdują się nielegalne treści, ktoś może się o tym dowiedzieć i np. pozwać do sądu operatora. Nawet jeżeli operator wygra proces, serwer będzie musiał być wyłączony przez jakiś czas i nikt nie będzie mógł z niego skorzystać. Dodatkowo, jeżeli o zawartości serwera dowie się zbyt dużo ludzi i stanie się on za bardzo popularny, łącze może sobie nie poradzić ze zwiększonym ruchem i większość ludzi, chcących coś ściągnąć, będzie odsyłana z kwitkiem. prędkości pobierania będą naprawdę marne.
Najnowsze sieci P2P wyeliminowały wszystkie te problemy. Komputery pomijają łączenie się do centralnego serwera, łącząc się bezpośrednio do innych komputerów. Oznacza to że nie musisz niczego
gdzieś wgrywać żeby było dostępne innym. Po prostu zaznaczasz folder i jego zawartość od razu staje się widoczna dla innych. Nikt nie musi nic płacić. Nikt nie musi wszystkiego pilnować żeby bezproblemowo działało. Nikt nie może pozwać operatora serwera, gdyż żadnego serwera nie ma. Nie ma problemu z przeciążeniami łącz, ponieważ (znów) nie ma żadnego serwera.
Jak to się wszystko zaczęło?
Historie powstania technologii P2P możne podzielić na trzy etapy:
1. Napster. Stworzony przez Shawn Fanning’a w 1999. W przeciwieństwie do obecnych P2P, używał centralnego serwera. Ponieważ ludzie wymieniali się głównie nielegalnymi materiałami (łamiącymi prawa autorskie), Napster wpadł w poważne kłopoty z prawem, które zakończyły się jego zamknięciem w 2001 roku. Ale sama idea została…
2. Druga generacja programów P2P, z którymi teraz mamy do czynienia. Główną różnicą pomiędzy P2P pierwszej generacji, a P2P drugiej generacji to zdecentralizowanie sieci. Nie ma żadnego centralnego serwera, komputery łączą się bezpośrednio. Nie ma możliwości wyłączenia wszystkiego nawet w przypadku problemów z legalnością wymiany. Nie mniej jednak są organizacje walczące z taką wymianą w P2P, np. RIAA (Recording Industry Association of America) albo MPAA (Motion Picture Association), które walczą pozywając konkretne osoby, które ściągają i udostępniają pliki łamiące prawa autorskie. Najbardziej znane programy drugiej generacji P2P to eDonkey, Kazaa, iMesh, Shareaza i wiele innych.
3. Trzecia generacja programów zaczyna powoli zalewać cały świadek P2P. Ich założeniem jest w 100% zapewnić anonimowość używającym je osobom. Wiele jednak z obecnych programów nie zapewnia do końca takiej ochrony.
Co na temat bezpieczeństwa?
Musisz być świadomy tego, że istnieją pewne zagrożenia grożące ci podczas korzystania z programów P2P. Dwa najważniejsze to:
1. Wirusy. Wirusy występują w zasadzie wszędzie. P2P nie jest tutaj żadnym wyjątkiem. Niektóre programy zapewniają auto-skanowanie ściąganych plików. Są też takie które w ogóle omijają ten temat. W praktyce, radzimy zaopatrzyć się w porządny program antywirusowy i skanować często komputer.
2. Problemy z legalnością. Mogą cię spotkać w momencie jak zaczniesz ściągać/udostępniać materiały objęte prawem autorskim (czyt. nielegalne). Odradzamy ci takich praktyk!! Organizacje takie jak RIAA (Recording Industry Association of America) oraz MPAA (Motion Picture Association) od czasu do czasu pozywają osoby, które wymieniają się nielegalnymi plikami w P2P. Jednak te działania są często nieudolne. Zdarzały się przypadki, że pozywano kogoś kto nie korzysta w ogóle z komputera, albo pozywano zmarłe już osoby. ALE… większość spraw zakończyła się
po myśli tych organizacji. Na szczęście istnieją sposoby na skuteczną obronę, np Peer Guardian (więcej tutaj). Najlepszą obroną jednak jest z pewnością zaprzestanie łamania praw autorskich.
Którego wybrać?
Wszystkie programy łączą się do konkretnych sieci. Wybranie odpowiedniej sieci na tutaj decydujące znaczenie. Listę wszystkich sieci P2P znajdziesz na naszym serwisie.
Przydatne linki:
- Jak skonfigurować system na potrzeby P2P
- Spis programów P2P wg sieci
- Bezpieczeństwo podczas korzystania z programów P2P
- P2P a Prawo. Wszystko co trzeba wiedzieć, aby bezpiecznie korzystać z sieci PeerTOPeer
- P2P w Linuxie – porady dla początkujących
———
Autor: caminoix
Popularity: 9% [?]
