Na pewno każdy z was słyszał o WinZip’ie albo WinRAR’ze. To programy, które pozwalają nam spakować dowolne pliki i zmniejszyć ich rozmiar. Dzięki temu idealnie nadają się do np. wysłania w emailu. W dobie internetu, ludzie chcą żeby wszystko było online. Chcą mieć do tego dostęp wszędzie i o każdej porze. I tak powstał np. BitLet, klient Bittorrenta w przeglądarce. A co powiecie na serwis umożliwiający rozpakowywanie archiwów online?

WobZIP jest usługą umożliwiającą każdemu z dostępem do internetu, dosęp do spakowanego archiwum. Obsługuje całkiem pokaźną gamę rozszerzeń (7z, ZIP, GZIP, BZIP2, TAR, RAR, CAB, ISO, ARJ, LZHCHM, Z, CPIO, RPM, DEB, NSIS) i jest bardzo prosty w użyciu.

Powiedzmy, że jesteście w pracy i dostaliście w wiadomości email, spakowany załącznik .rar. Chcecie zobaczyć co jest w środku. Niestety wasz komputer w pracy nie pozwala wam zainstalować programu, w tym przypadku WinRAR’a, który by to rozpakował. Tutaj przydaje się WobZIP. Wskazujecie mu wspomniany plik rar. On go rozpakuje online i wyświetli wam do pobrania plik, który znajdował się wewnątrz. Prawda że proste?

WobZIP podczas rozpakowywania skanuje plik pod kątem wirusów, więc możecie być pewni, że nie ściągniecie sobie na dysk jakiegoś nieproszonego gościa. Niestety na razie jest limit na wielkość pliku jaki możemy rozpakować. Autorzy ustalili go na 100MB. Projekt jest ciągle w fazie rozwojowej i testowej, więc kto wie, czy to się nie zmieni w przyszłości.

Polecam zajrzeć: wobzip.org

(news.p2p.info.pl)

Zespół umieścił w internecie swój kolejny singiel. Każdy zainteresowany może go pobrać i zapisać na dysku. Tym razem jednak trzeba będzie zapłacić. Cel jest jednak szlachetny.

W październiku 2007 roku zespół Radiohead wydał album “In Rainbows”. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że miało to miejsce w internecie i na dwa miesiące przed tradycyjną premierą. Artyści postawili na dystrybucję w sieci, gdyż chcieli pokazać, że w ten sposób także da się zarabiać, a w pobieraniu plików z sieci nie ma nic złego.

Pozwolili oni internautom nie tylko zdecydować, czy chcą zapłacić za album, ale także – w przypadku odpowiedzi twierdzącej – ile chcą za niego zapłacić. Tylko w dniu premiery album został pobrany ponad 1 milion razy. 38 procent internautom zdecydowało się za niego zapłacić, oferując średnio 2,26 dolarów.

Nie sprawdziły się czarne proroctwa ekspertów, którzy wątpili, by zespół odniósł sukces także w tradycyjnym kanale sprzedaży. Okazało się, że w pierwszym tygodniu sprzedaży nabywców znalazły 122 tysiące egzemplarzy albumu.

Teraz zespół ponownie postawił na sieć, gdzie dostępny jest singiel “Harry Patch (In Memory Of)”. Tym razem jednak internauci nie mają wyboru – muszą uiścić opłatę w wysokości 1 funta, by utwór móc pobrać. Artyści z Radiohead podjęli tę decyzję nie tyle ze względu na możliwość zarobienia, co z pobudek bardziej wzniosłych. Harry Patch to nie zmyślona postać, a ostatni weteran Pierwszej Wojny Światowej, który zmarł niedawno w wieku 111 lat.

Uzyskane ze sprzedaży utworu środki zostaną przekazane na rzecz Royal British Legion – organizacji charytatywnej niosącej pomoc finansową i emocjonalną osobom, które służyły bądź nadal służą w Brytyjskich Siłach Zbrojnych, a także ich rodzinom.

Album można pobrać stąd.

(Źródło: Dziennik Internautów)

Tak przynajmniej uważa Michael Lynton, dyrektor Sony Pictures Entertainment. W zeszłym tygodniu, podczas publicznego wystąpienia Lynton wypowiedział słowa, które dla wielu internautów mogą wydawać się kontrowersyjne.

Według niego internet stworzył poczucie, że każdy może w każdej chwili dostać to, co chce. Lynton uważa też, że jeśli ludzie nie dostaną w sieci tego co chcą za darmo, to wtedy to ukradną.

W innej wypowiedzi porównał poszerzanie przez rząd Baracka Obamy dostępu do szerokopasmowego internetu w USA, bez regulowania piractwa, do budowania autostrad bez ograniczeń prędkości czy braku konieczności posiadania prawa jazdy przez uczestników ruchu.

Być może rozgoryczenie Michaela Lyntona jest następstwem ostatnio ogłoszonych strat Sony, sięgających 1 miliarda dolarów. Według Dave’a Rosenberga z CNET bezpośrednią przyczyną takiego stanu rzeczy może być kurczowe trzymanie się przez tę firmę przestarzałych technologii i metod dostawy, co może mieć negatywny wpływ na pozycję Sony na błyskawicznie zmieniających się rynkach np. odtwarzaczy muzycznych czy konsoli do gier.

Pozycja firmy na rynku oraz jej dochody wiążą się także z zaufaniem klientów do firmy. Tymczasem kilka lat temu – w 2005 roku – Sony te zaufanie mocno nadwyrężyło przez kilka wypadków z rootkitami w tle.

Najpierw rootkity pojawiły się na płytach artystów wydawanych przez Sony BMG. Celem tych programów było ukrycie i ochrona oprogramowania DRM, zapobiegającego kopiowaniu produkowanych przez firmę płyt CD. Niestety dla Sony rootkit tej firmy został wykorzystany przez cyberprzestępców, którzy mogli dzięki niemu włamać się do systemu Windows.

Inny przypadek związku Sony z oprogramowaniem służącym do maskowania to pamięć USB MicroVault, której software posiada cechy rootkita.

Sony doświadczyło w ostatnich także kilka głośnych problemów ze sprzętem, które zapewne miały wpływ na postrzeganie tej firmy przez klientów oraz większą ostrożność przy zakupach. Firma musiała wymienić miliony wadliwych baterii w notebookach, a także przegrzewające się notebooki Vaio TZ.

źródło: Dziennik Internautów

Centrum Badań nad Kulturą Popularną Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej oraz Zespół Badań i Analiz Gazeta.pl przeprowadziły badanie “Telewizja bez telewizorów? Jak polscy internauci oglądają seriale”. Objęto nim użytkowników poczty serwisu Gazeta.pl. Badana grupa była zbliżona pod względem miejsca zamieszkania do profilu polskich internautów, aczkolwiek starsza od ogółu użytkowników Sieci w naszym kraju.

Osoby objęte badaniem mogły wskazać kilka sposobów docierania do seriali. 80% ankietowanych przyznało, że ogląda je w telewizji, zgodnie z ramówką, natomiast 13% korzysta z oryginalnych płyt DVD. Warto jednak zwrócić uwagę, że 39% badanych sięga po przynajmniej jedną metodę związaną z pozyskiwaniem kolejnych odcinków za pośrednictwem Internetu. Tego typu działania obejmują zarówno samodzielne pobieranie plików, jak i oglądanie odcinków w przekazie strumieniowym lub z płyty zawierającej materiały wideo pobrane wcześniej z Sieci przez innych użytkowników.

Tendencja do korzystania z Internetu jest szczególnie dobrze widoczna wśród młodych osób, które nie przekroczyły jeszcze 24 roku życia. W tym przypadku Sieć jest jednym ze źródeł pochodzenia seriali dla aż 87% badanych. Oglądanie kolejnych odcinków w telewizji, zgodnie z ramówką, deklaruje 66% osób w tym przedziale wiekowym.

Skąd bierze się mocna pozycja Internetu, jako źródła seriali? Badani twierdzili, że atutem materiałów pozyskanych z Sieci jest brak reklam i lektora oraz możliwość kontrolowania czasu oglądania. Wskazywali także na fakt, iż korzystając z tego źródła mogą oglądać kolejne odcinki bezpośrednio po ich premierze w USA.

Należy również odnotować, że co czwarty badany uznaje się za fana seriali. Przynależność do tej grupy oznacza między innymi wykorzystywanie Internetu do zdobywania informacji o serialach (96% fanów), publikowanie własnych wpisów na forach (25% fanów), tworzenie napisów do seriali (6% fanów) oraz tworzenie torrentów (2% fanów).

Wśród polskich seriali największą popularnością cieszą się takie pozycje jak “Świat według Kiepskich” (27%), “Włatcy móch” (26%), “Kryminalni” (19%) i “Twarzą w twarz” (10%). Zagraniczne produkcje, które spotkały się z uznaniem badanych to “Dr House” (48%), “Gotowe na wszystko” (27%), “Chirurdzy” (22%), “Skazany na śmierć” (21%), “Californication” (17%) i “Dexter” (17%).

źródło: pcworld.pl

Nie trzeba być miłośnikiem gier RPG czy prozy Sapkowskiego, aby przyznać, że Wiedźmin odniósł wielki sukces zarówno w kraju, jak i na świecie. W przygotowanym przez NewsPoint zestawieniu najczęściej opisywanych producentów gier w okresie ostatnich 12 miesięcy polski CD Projekt, wydawca Wiedźmina, znalazł się na drugim miejscu.

9 lipca, po kilkumiesięcznych beta testach, w których wzięło udział ponad 48 tys. internautów, została udostępniona finalna wersja gry przeglądarkowej, znanej wcześniej jako Wiedźmin: Duelmail. Wiedźmin: Versus powstał przy współpracy z firmą One2Tribe, która specjalizuje się w grach społecznościowych.

Zabawa koncentruje się wokół pojedynków gracz vs gracz. Do wyboru są trzy klasy postaci: czarodziejka, wiedźmin i przeraza. Wygrana walka wiąże się ze zdobyciem pieniędzy i doświadczenia, które pozwalają na rozwój postaci, naukę nowych umiejętności oraz zakup uzbrojenia. A wszystko po to, by znaleźć się na czołowych miejscach sieciowego rankingu – czytamy na Oficjalnej Stronie Gry Wiedźmin.

Osoby, które nie uczestniczyły w beta testach, będą mogły skorzystać z samouczka dla początkujących, przedstawiającego ogólne zasady gry i możliwości rozwoju postaci. Pożyteczną funkcjonalnością jest wielokanałowy czat, który pozwala graczom na bieżąco wymieniać uwagi i spostrzeżenia dotyczące rozgrywanych pojedynków.

Tym, co wyróżnia grę Wiedźmin: Versus z grona licznych produkcji w technologii Flash, jest jakość wykonania charakterystyczna dla wysokobudżetowych produkcji. Uwagę przyciąga zwłaszcza wizualizacja walki za pomocą wysokiej jakości animacji z wykorzystaniem technologii motion-capture.

Oprócz istniejącej już wersji angielskiej One2Tribe planuje zaimplementowanie innych edycji językowych. Na ukończeniu są prace nad wersją rosyjską, w której przygotowaniu pomogła firma Noviy Disk.

Spośród planów na najbliższą przyszłość warto wymienić start Pierwszej “Ery”, czyli 3-miesięcznego dużego eventu. “Jednym z głównych celów tworzenia eventów jest animacja społeczności i zwiększenie atrakcyjności gry. W Versusie postanowiliśmy pójść krok dalej. Chcemy, aby społeczność poprzez dokonywane wybory i zachowanie w grze sterowała zarówno dalszym rozwojem wydarzeń, jak i miała wpływ na rozwój gry” – tłumaczy Paweł Majak z firmy CD Projekt.

Aby rozpocząć rozgrywkę, wystarczy komputer z podłączeniem do internetu, przeglądarka WWW i zainstalowany Flash Player. Gra dostępna jest pod adresem versus.thewitcher.com

źródłi: Dziennik Internautów

Ipoque

Badania dotyczą popularnych protokołów P2P oraz plików wymienianych za ich pomocą w Europie, Bliskim Wschodzie oraz Azji. Dodatkowo znajdziemy w nich dokładne spojrzenie na popularne usługi streamingu, aplikacje VOIP, komunikatory oraz najbardziej spiracone e-booki…

Dane bazują na analizach dostarczonych przez ISP oraz Uniwersytety (Ipoque ma urządzenia monitorujące ruch w dokładnie 18 miejscach).

To teraz może krótkie spojrzenie na wyniki badań:

Ludzie na Bliskim Wschodzie nie oglądają YouTube… przynajmniej było tak w 2007 roku. Jeżeli wierzyć liczbom, tylko 0,7% ludzi z tamtego rejonu, używało aplikacji do streamingu mediów. Dla porównania, 8% mieszkańców NIemiec używa YouTube i podobnych serwisów. Ruch w sieciach P2P także był najmniejszy na Wschodzie, ale 49% to i tak bardzo dobry wniki.

Wszyscy kochają ThePirateBay. Jest to jedna wspólna rzecz, która jednoczy ludzi w Internecie

Nikt nie używa Joosta. Liczby mówia, że w 2007 roku ta aplikacja wideo była najpopularniejsza w Australii i spowodowała aż 0,02% ruch w sieci w tym kraju. To jest najlepszy wynik na całym świecie…

Wszyscy kochają KamaSutrę. Taki wniosek można wyciągnąć spglądając na najpopuarnejsze e-booki w sieci.

Zapraszam – plik waży tylko 4 MB. Warto sobie poczytać

Mathus

Serwis PolskieSeriale.org umożliwiał obejrzenie odcinków seriali, ale nie hostował ich i nie linkował do materiałów nielegalnie przesłanych na inny serwis. Jego autor po prostu kupował dostęp do odcinka, a następnie udostępniał na swojej stronie klucz do rozszyfrowania go na serwerach itvp.pl wraz z odnośnikiem do serialu. Użytkownicy PolskieSeriale.org nie korzystali z żadnych luk w zabezpieczeniach.

Z serwisu PolskieSeriale.org korzystała ograniczona liczba osób. Jego administrator powiedział Dziennikowi Internautów, że bardzo popularny serial “M jak miłość” oglądało każedego dnia ok. 1500 użytkowników. Inne seriale oglądało po ok. 150 osób.

Na początku czerwca br. administratora serwisu nawiedziła Policja. W rozmowie z nami przyznał on, że funkcjonariusze byli uprzejmi. Czynili jednak swoją powinność i skonfiskowali sprzęt. Administratorowi zarzucono naruszenie art. 116 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, który brzmi:

Kto bez uprawnienia albo wbrew jego warunkom rozpowszechnia cudzy utwór w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, artystyczne wykonanie, fonogram, wideogram lub nadanie podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Co wymyśli prokurator?

Czy działalność PolskieSeriale.org można podciągnąć pod ten przepis? Dziennik Internautów skontaktował się z prawnikiem, który zdecydował się pomóc administratorowi PolskieSeriale.org. W rozmowie prawnik stwierdził, że przekroczenie wspomnianego przepisu nie jest sprawą oczywistą.

- Pytanie jest zasadnicze. Czy publikowanie dostępu do konta jest już samo w sobie rozpowszechnianiem? Ja uważam, że brak jest cech przestępstwa zarzucanego administratorowi. Prawdopodobnie nie ma jeszcze orzecznictwa Sądu Najwyższego, które można by było zastosować w podobnej sprawie – mówił w rozmowie z DI mec. Jarosław Cywiński.

Prawnik zaznaczył, że czym innym jest technologia P2P, a zdecydowanie czym innym jest udostępnianie danych logowania do konta. Jego zdaniem można zarzucić administratorowi serwisu złamanie regulaminu usługi, ale naprawdę trudno mówić o bezprawnym rozpowszechnianiu, gdyż samo logowanie przez osoby trzecie nie oznacza automatycznie rozpowszechniania.

Odpowiedzialność za te dwa czyny (łamanie regulaminu i rozpowszechnianie) jest całkowicie inna. TVP mogła za naruszenie regulaminu zaprzestać świadczenia usługi na rzecz administratora serwisu PolskieSeriale.org, ale zarzucanie “rozpowszechniania” wydaje sie już zbyt dalekim posunięciem. Mec. Jarosław Cywiński wydaje się być tego pewien.

- Doradziłem administratorowi, żeby broń Boże nie poddawał się karze. Będzie to sprawa bardzo specyficzna, wręcz precedensowa – o ile do niej dojdzie. (…) Sprawę zakwalifikowano jako czyn z art. 116 bez żadnego ustępu, mimo, że przepis ten przewiduje 4 ustępy, różniące się stanem faktycznym i zagrożeniem ustawowym. Prowadzący postępowanie przygotowawcze nawet nie chcieli lub z uwagi na rodzaj czynu, nie potrafili prawidłowo zakwalifikować zarzucanego administratorowi czynu. Jestem bardzo ciekaw co prokurator wymyśli w tej sprawie dalej i jaka będzie ostateczna jego kwalifikacja prawna.

Cywiński dodał, że sprawa będzie jeszcze wymagała dalszych badań. Według jego wstępnych ocen wydaje się ona “kuriozalna”.

Krótkiego komentarza odnośnie tej sprawy udzielił Dziennikowi Internautów także przedstawiciel TVP Daniel Jabłoński:

Aby udostępnić program w internecie należy pozyskać odpowiednie prawa. Jest to kwestia dość skomplikowana, bo prawa – szczególnie do utworów audiowizualnych pozostają często przy wielu twórcach. Telewizja Polska takie prawa – do udostępnianych w Internecie audycji – pozyskuje. I każdy, kto chce za pośrednictwem Internetu udostępniać utwory, które nie należą do niego musi te prawa pozyskać. Serwis polskieseriale.org ich nie nabył i złamał prawo naruszając interes nie tylko TVP, ale także wielu twórców.

A przy okazji…

Korzystając z okazji spytaliśmy przedstawiciela TVP o to, dlaczego programy TVP nie są dostępne w oparciu o rozwiązania dla użytkowników wszystkich systemów operacyjnych (Telewizji Publicznej zarzuca się to od dawna). Jabłoński odpowiedział…

Udostępniane na stronach TVP programy może oglądać ogromna większość użytkowników Internetu – także użytkownicy systemów innych niż Windows.

po czym dodał…

Poza tym, obecnie tylko Windows zapewnia możliwość stosowania DRM-u – systemu zabezpieczającego przed nielegalnym kopiowaniem. Jest to konieczne, ponieważ obligują nas do tego umowy na produkcję lub zakup wielu programów. W przyszłości – w miarę dostępnych środków – planujemy ulepszanie dostępności programów w technologiach, które pozwalają, by mogli je oglądać użytkownicy pozostałych systemów operacyjnych.

Źródło: Dziennik Internautów

Jim Louderback, dyrektor Revision3 był bardzo zaskoczony tym, że źródłem ataku okazała się MD. Organizacja postanowiła wykorzystać tracker BitTorrenta, do nich należący, do własnych celów, czyli jednym słowem zaśmiecenia BitTorrenta swoimi fałszywymi torrentami. Jak pewnie się domyślacie, stało się to bez pozwolenia właściciela.

Na blogu Revision3 znajduje się dokładny opis tego co się stało. “MediaDefender przejęło jeden z serwerów należących do Revision3, aby wykorzystać go do własnych celów. Kiedy odcieliśmy im dostęp do niego, serwer MediaDefender zaczął wariować i przeszedł w stan ataku.”

Atak MD skutecznie zablokował cały serwer BitTorrenta i ludzie którzy chcieli pobrać programy Revison3, nie byli w stanie tego zrobić. Żeby tego było mało, napływ pakietów SYN, spowodował przeciążenie serwera www oraz email co spowodowało wyłączenie całego serwisu. Ataki tego typu są nielegalne wg. prawa w USA i Revison3 już postanowił skierować sprawę do sądu.

To nie pierwszy przypadek w historii MD, kiedy tego typu atak, skończył się dla organizacji w sądzie. ThePirateBay swego czasu, także stał się ofiarą identycznego ataku, co zresztą także skończyło się w sądzie.

BellVideoStore.ca umożliwia zakup filmu wideo za $4,99 dolara od sztuki (ok. 10zł) albo wypożyczenie za $1,99 dolara (ponad 4zł). Okazuje się, że firma nie gra jednak uczciwie. Jakiś czas temu zaczeli blokować ruch w protokole BitTorrenta w swojej sieci. Tłumaczą to niewystarczającą przepustowością łącz (jednym słowem BitTorrent zużywa za dużo ruchu). Jednocześnie narzekając na wielkie obciążenie swojej sieci, Bell, uruchamia dość obciążającą łącza usługę pobierania pełnej długości filmów… na starcie eliminując skutecznie swoich konkurentów, BitTorrent Inc. oraz Vuze. Klienci mając do wyboru prędkość kliki kilobajtów na sekundę albo pełną prędkość swojego łącza z pewnością wybiorą nowy sklep swojego ISP.

Są dwa warianty: albo Bell stara sobie na boku dorobić, aby np zainwestować potem pieniądze w rozwój swojej sieci i przepustowości łącz albo blokowanie BitTorrenta jest sprytnym ruchem na pozbycie się konkurencji i dodanie kilku miedziaków do własnej sakiewki.

Mathus & TF

Chip o nazwie TPM, będzie umożliwiał zastosowanie wyjątkowego zabezpieczenia, które będzie opierać się na unikalnym zaszyfrowanym kluczu przypisanym do konkretnego komputera. Do tej pory gry były zabezpieczane zwykłym hasłem (tzw. cd-key’em). Od teraz każda gra ma być tak zabezpieczona, że będzie możliwe jej uruchomienie tylko na jednym komputerze.Nowe zabezpieczenie będzie niemożliwe do złamania… (gdzieś już to słyszeliśmy).

Bushnell twierdzi, że piractwo w przemyśle muzycznym oraz filmowym jest nie do zatrzymania, ponieważ to, co słyszymy oraz widzimy można łatwo skopiować. Inaczej sprawa wygląda w przemyśle gier, gdzie każdy produkt (gra) opiera się wyłącznie na napisanym przez programistów kodzie. Zaszyfrowanie gry unikalnym kodem, który będzie mógł odszyfrować jedynie konkretny komputer może skutecznie ograniczyć piractwo.

Pożyjemy, zobaczymy…

Mathus

“Otrzymałem dziś piękny list typu ‘kopiuj & wklej’ z FAP – ostrzegają mnie w nim, że jeśli nie zamknę strony to muszę liczyć się z konsekwencjami prawnymi. Oczywiście zatrudnię prawnika, który będzie mi doradzał, ale niewykluczone jest, że będę zmuszony do zamknięcia serwisu do czasu, kiedy ta sprawa zostanie wyjaśniona. Mam nadzieję, że nie oznacza to końca WikiSubtitles” – tłumaczy jeden z administratorów strony.
Strona na razie działa (choć niedawno na chwilę zniknęła z Sieci) – nie wiadomo jednak co będzie dalej. Przedstawiciele serwisu nie zdradzają na razie swoich planów.

Warto wspomnieć, że WikiSubtiltes nie jest pierwszym serwisem z napisami, który został oskarżony o łamanie prawa. Niespełna rok temu polscy policjanci doprowadzili do zamknięcia serwisu Napisy.org, udostępniającego polskie napisy do filmów – więcej tutaj.

źródło: pcworld.pl

Kanadyjska Komisja Radia, Telewizji i Telekomunikacji żąda od jednego z operatorów – Bell Canada – informacji o ograniczaniu ruchu w internecie. Do regulatora dotarły bowiem niepokojące sygnały o praktykach operatora. W wysłanym do Bell Canada piśmie Komisja chce wyjaśnienia, na jakiej podstawie firma ogranicza ruch w swojej sieci. Dotyczy to nie tylko klientów indywidualnych, ale także innych dostawców internetu, którzy hurtowo kupują dostęp do internetu (BSA) – informuje serwis Ars Technica.

Operator ma 10 dni na przesłanie odpowiedzi na pytania. Już teraz jednak wiadomo częściowo, jakich odpowiedzi można się spodziewać. Firma argumentuje bowiem, że jedynie 5 procent użytkowników internetu generuje aż 60 procent ruchu w sieci, który także w 60 procentach przypada na P2P, co negatywnie odbija się na pozostałych klientach.

Regulator oczekuje, że otrzyma pełne informacje co do metodologii zastosowanej do obliczenia tych wskaźników – w jakim okresie dokonano pomiarów, czy jest to wynik uzyskany na podstawie niewielkiej próbki czy też jest on uśredniony. Przede wszystkim jednak Komisja chce otrzymać dowody podtrzymujące tezę, że ruch generowany przez użytkowników peer-to-peer negatywnie wpływa na 95 procent klientów.

Komisja chciałaby także zobaczyć analizy dotyczące całego ruchu w sieci w latach 2004-2008 z podziałem na ruch generowany przez P2P i “tradycyjny”. Oczekuje także informacji o innych możliwościach udrożnienia ruchu, jakie można było zastosować, a tego nie zrobiono. Przyjrzy się ona także bliżej inwestycjom poczynionym przez Bell Canada w związku z rosnącym ruchem w Sieci.

Ograniczanie ruchu w sieci powodowanego przez P2P udowodniono także w Stanach Zjednoczonych. Z badań niemieckiego Instytutu Maxa Plancka wynika, że 9 z 13 dostawców internetu, którzy limitowali prędkość transferu danych znajdowało się właśnie w USA. Na łączną liczbę 1224 firm, które poddano testom nie wydaje się to wynikiem porażającym.

Jeśli jednak weźmiemy pod uwagę, że wśród tych 9 amerykańskich firm są najwięksi dostawcy internetu w kraju – Comcast oraz Cox – okaże się, że problem może dotyczyć milionów Amerykanów. A to już brzmi poważnie.

Problem ruchu generowanego przez serwisy typu P2P został już zauważony wcześniej i widzi się w nim jedno z zagrożeń dalszego rozwoju internetu. Inwestycje w infrastrukturę nie nadążają bowiem za wzrostem ruchu w internecie. Ograniczanie ruchu wydaje się być najprostszym rozwiązaniem, które jednak problemu nie rozwiązuje.

źródło: Dziennik Internautów

Usenet jest najstarszym, a zarazem najpopularniejszym sposobem pozyskiwania filmów oraz muzyki w sieci. Przez długi czas korzystanie z niego było bezpieczne, ale nie koniecznie wygodne. Podczas gdy sieci P2P, takie jak BitTorrent, stały się celem tzw. “anty-piratów”, Usenet pozostał nietknięty i anonimowy. Niestety rok 2007 rozpoczął fale nękania użytkowników grup newsowych.

SCPP ogłosiło niedawno, że wspólnie z SACEM oraz SDRM uzyskało pozytywny wyrok sądowy, nakazujący firmie Free, zablokowanie dostępu do 39 grup newsowych na sześć miesięcy. Należy wspomnieć, że Free jest jednym z trzech największych ISP we Francji.

Serwis 01net.com donosił, że inny francuski ISP został już wcześniej “przekonany” do wprowadzenia ograniczenia dostępu do grup binarnych. Free odmówił zrobienia tego, ponieważ miał inną filozofię dot. Internetu. Jednak w zeszłym roku nie mógł odmówić… Sąd nakazał Free zablokować dostęp do 14 grup dyskusyjnych.

Grupy dyskusyjne to nie tylko nielegalne materiały. Od lat to głównie wymiana poglądów, rozmowy na różne tematy, polemiki, dyskusje… Można sądzić, że francuski sąd atakuje wolność słowa. Jednak raczej nie należy się tym zbytnio przejmować. Jednostkowy atak na grupy raczej niczego nie zmieni. Internet ma pewną cechę: jeżeli coś zniknie, coś innego pojawia się na jego miejsce.

Mathus & ZP

Wielka czwórka chce żeby Eircom wprowadził oprogramowanie blokujące swoim klientom, możliwość używania programów typu P2P, za pomocą których m.in. wymieniają się nielegalną muzyką. Prawo w Irlandii nic nie wspomina o potrzebie monitorowania sieci w poszukiwanie niewłaściwych zachowań… więc wychodzi na to, że USA znowu chce zastosować swoje przepisy/prawo w innym kraju…

Poprzednie sprawy w Irlandii dotyczyły łamania praw autorskich ale przez indywidualnych użytkowników, a nie całej sieci.

Willie Kavanagh, dyrektor zarządzający z wytwórni EMI powiedział:“..przemysł muzyczny doznaje poważnych spadków dochodów, a Eircom jest bardzo świadomy tego, że jego sieć jest wykorzystywana do łamania praw autorskich na ogromną skale”.

Prawnicy Eircom’u mówią, że w Irlandii nie ma prawnych podstaw do tego, żeby monitorować sieć szukając nielegalnych zachowań.

Przykładowo: W sieci znajduje się serwis, w którym znajdują się filmy przedstawiające np. Czyjąś śmierć, albo urazy. Teraz rodzina będzie mogła pozwać do sądu ISP, ponieważ on nie dopełnił obowiązku i nie monitorując sieci nie wyeliminował tych materiałów.

Tym dziwniejsze, jest że duński przykład firmy Tele2 i zablokowania przez nią serwisu ThePirateBay spotkał się z ogromną falą krytyki. Ponadto sąd uznał, że jest to działanie bezprawne.

Mathus & ZP

Rynek streamingu wideo rozwija się ostatnio dość prężnie. Przyczyniają się do tego coraz lepsze łącza użytkowników oraz ich zmieniające się gusta. Nie wystarcza już telewizor i standardowe programy. Człowiek 21 wieku, chce mieć materiał jaki tylko zapragnie, w momencie w którym tylko zechce. Mieszkaniec Europy chce mieć np. dostęp do materiałów przeznaczonych tylko na rynek amerykański, a amerykanin do materiał azjatyckich.

Hulu.com ma ogromne szanse spełnić te oczekiwania. Serwis jak widać na pierwszy rzut oka, traktuje swoją misję dość poważnie.

“Dzisiaj Hulu zrobiło krok milowy w stronę spełnienia swojej misji i pomocy ludziom w odnalezieniu rozrywki oraz zabawy w postaci wysokiej wartości materiałów. Hulu oferuje teraz pełne odcinki serialów telewizyjnych, film, sportu, informacji…” - mówi Jason Kilar CEO Hulu.

Hulu nawiązało współpracę z takimi firmami jak Warner Bros, Television Group, Lionsgate, NBA, NHL oraz 20 innymi z najwyższej półki. W tej chwili oferuje dość ciekawe pozycje filmowe z ‘Alien3′ na czele.

Oprócz filmów znajdziemy tutaj wybór ponad 250 serialów telewizyjnych. Wśród tytułów są: “The Simpsons”, “Prison Break”‘, “Family Guy” oraz trochę starsze “Drużyna A”, “Miami Vice”, “Airwolf” i wiele innych.

Start Hulu to kolejny dowód, że przyszłością nadawania jest streaming online.

To co jest w tym wszystkim najwspanialsze to to, że materiały są w pełni legalne i całkowicie darmowe. Jedynie co jesteśmy zmuszeni przeboleć, to reklamy które trzeba obejrzeć przed właściwym materiałem. Ale przecież to niewielka cena za doskonałej jakości film.;)

Niestety mieszkając w Polsce jesteśmy ograniczani przed dostępem do materiałów, które są przeznaczone tylko dla mieszkańców USA. Ale jest rozwiązanie: program HotSpot Shield, który tworzy wirtualną prywatną sieć (virtual private network – VPN) i dzięki temu system nie może zidentyfikować naszej lokalizacji, a my możemy bez przeszkód oglądać materiały zgromadzone w serwisie.

Dobrą wiadomością jest także to, że zarejestrowany użytkownik może pobrać kod html i zamieścić dowolne wideo na swojej stronie, blogu albo serwisie.

Mathus & ZP