Serwis Mininova działa niezgodnie z prawem i w ciągu trzech miesięcy musi usunąć torrenty pozwalające na pobieranie plików chronionych prawem autorskim – taki wyrok wydał sąd w Utrechcie (Holandia). Przedstawiciele serwisu nie zgadzają się z nim i rozważają apelację.

Pozew przeciwko serwisowi Mininova wniosła holenderska antypiracka organizacja BREIN. Z jej informacji wynika, że sąd w Utrechcie orzekł, iż Mininova działa niezgodnie z prawem, umożliwiając i zachęcając do naruszeń praw autorskich i pokrewnych, a także zyskując na naruszaniu tych praw. Teraz Mininova ma trzy miesiące na usunięcie torrentów, których autoryzacja przez posiadacza praw autorskich jest wątpliwa. Przy usuwaniu mają być uwzględnione tytuły z listy dostarczonej przez BREIN.

Jeśli serwis nie usunie torrentów, czeka go kara 1000 euro za każdy link do chronionego prawem autorskim utworu. Kara nie może być jednak większa niż 5 mln euro.

– To jest werdykt, o jaki prosiliśmy – powiedział szef BREIN Tim Kuik. – Serwis taki, jak Mininova, jest odpowiedzialny za to, co dzieje się na jego stronach (…) Ten werdykt to kamień milowy umożliwiający powstrzymanie całego dostępu do nielegalnych treści, które takie strony dostarczają. (…) Jest to dobre dla przyszłości internetu oraz rozwoju i wzrostu nowych modeli biznesowych – mówił przedstawiciel BREIN.

Współzałożyciel Mininova Erik Dubbelboer jest z werdyktu niezadowolony. We wpisie na blogu stwierdził, że teraz trzeba dobrze przeanalizować wyrok. Rozważane jest wniesienie apelacji.

Przedstawiciele Mininova podkreślili, że sąd nie zgodził się ze wszystkimi twierdzeniami BREIN. Nie uznano, że serwis jest winny naruszenia praw autorskich. Właścicieli serwisu rozczarował jednak fakt, że nie wzięto pod uwagę, iż Mininova już wcześniej współpracowała z właścicielami praw autorskich. Mieli oni możliwość zgłaszania określonych torrentów do usunięcia.

Z drugiej strony można mieć wątpliwości co do tego, czy takie rozwiązanie jest wystarczające. Właściciele praw autorskich mogą zgłosić plik do usunięcia, a użytkownicy mogą wciąż umieszczać w serwisie nowe kopie.

(źródło: di.com.pl)

Łamanie prawa autorskiego w sposób pośredni, jak i bezpośredni oraz niszczenie danych mogących posłużyć jako dowody przyczyniły się do wyroku skazującego serwis Usenet.com na karę, która ma być wkrótce ogłoszona. Nieoficjalnie mówi się o setkach milionów dolarów. Tym razem wydaje się, że RIAA celnie trafiła w swojej antypirackiej krucjacie.

Zarzuty wobec Usenet.com dotyczące łamania praw autorskich zostały podtrzymane przez amerykański sąd. Właściciele serwisu zostali uznani winnymi bezpośredniego naruszania praw, jak i przyczyniania się do jego łamania.

Usenet.com pobierał opłaty za dostęp do sieci Usenet i celowo ukierunkowywał swoją działalność na korzyści finansowe związane z udostępnianiem miejsca na swoich serwerach na pliki, które w większości chronione są prawem autorskim. Tagi zaszyte w treści strony zawierały takie zwroty, jak “warez” czy “kazaa”, co jednoznacznie pozwala określić, jaka była docelowa grupa odbiorców witryny.

Serwis próbował się bronić, twierdząc, że jedynie udostępniano przestrzeń do przechowywania plików. Jednak ciężko oprzeć się wrażeniu, że nie jest to do końca prawda, co zresztą potwierdzili sędziowie, odpierając tę linię obrony.

W ankiecie przeprowadzonej na Usenet.com 42% użytkowników jako główny powód do korzystania z usług serwisu określiło możliwość pobierania muzyki. Właściciele witryny nie przeszli obok tych wyników obojętnie i tworzyli serwery dedykowane do przechowywania plików MP3, a także zwiększali czas żywotności grup dyskusyjnych dotyczących plików muzycznych. Również filtrowanie dostępu do danych, w zależności od wykupionego przez użytkownika pakietu, miało świadczyć o tym, że Usenet.com działał z pełną premedytacją.

RIAA oskarżyła również Usenet.com o celowe niszczenie danych na swoich dyskach, przez co część dowodów została utracona. Kontrowersje budzi ponadto fakt wysyłania swoich pracowników do Europy, przez co stawali się oni nieuchwytni, kiedy zostali wzywani do składania zeznań.

Przemysł muzyczny jest usatysfakcjonowany wyrokiem i sposobem prowadzenia procesu. Nie wiadomo, czy Usenet.com ma zamiar odwoływać się od wyroku.

(źródło: di.com.pl)

Rejonowy Sąd w Hamburgu nakazał serwisowi Rapidshare monitorowanie 5 tys. plików wskazanych przez GEMA, niemieckie stowarzyszenie przemysłu muzycznego, oraz ograniczenie ich dostępności w sieci tylko do ich właścicieli. Ponadto sąd uznał Rapidshare za winnego naruszenia praw autorskich i nakazał zapłatę odszkodowania.

GEMA to niemieckie stowarzyszenie, które zrzesza kompozytorów, autorów tekstów oraz wydawców muzycznych. Z danych podanych przez GEMA wynika, że ma już ponad 60 tys. członków z całego świata.

Organizacja ta zwróciła się do Regionalnego Sądu w Hamburgu w Niemczech, by ten zakazał serwisowi Rapidshare publicznego udostępniania w internecie 5 tysięcy wskazanych przez GEMA plików z utworami, umieszczonych na serwerach Rapidshare przez jego użytkowników.

Niemiecki sąd przychylił się do prośby GEMA, a ponadto nakazał wypłacenie Rapidshare 24 mln euro odszkodowania za naruszenie praw autorskich. Zdaniem sądu środki ostrożności, podejmowane dotychczas przez ten serwis, a których celem było niedopuszczenie do naruszenia praw autorskich, były niewystarczające.

Jak informuje GEMA, sędzia powiedział, że to serwis hostujący pliki jest obecnie odpowiedzialny za to, by wskazane utwory nie były rozprowadzane przez jego platformę. Zdaniem stowarzyszenia oznacza to, że właściciel praw autorskich nie będzie musiał więcej dokonywać ciągłego, kompleksowego sprawdzania serwisów pod kątem naruszeń ich praw – czytamy w Billboard.biz.

Bobby Chang, Dyrektor Operacyjny Rapidshare ze Szwajcarii, stwierdził, że wyrok sądu nie stanowi przełomu, jak zapewne życzyłaby sobie tego GEMA. Z przebiegu innych podobnych spraw wynika, że jest znaczna rozbieżność zdań pomiędzy sądami w tego typu przypadkach. Warto tutaj jednak przytoczyć wyrok sądu z Dösseldorfu ze stycznia 2008 roku, który nakazał wprowadzenie w serwisie zmian uniemożliwiających za jego pomocą nielegalną wymianę plików.

Rapidshare złoży apelację, a dotychczasowe doświadczenia serwisu pokazują, że sądy apelacyjne zwykle ograniczają zakres decyzji podejmowanych przez sądy niższej instancji. Chang zauważył przy okazji, że większy sens miałoby wspólne wypracowanie przystępnej oferty skierowanej do fanów muzyki, która otworzyłaby nowe źródło dochodu dla rynków muzycznych online.

(źródło: di.com.pl)

Szwedzki Sąd Najwyższy zarządził, że zbieranie oraz przechowywanie adresów IP jest pogwałceniem ustawy o danych osobowych. Jednak przed tym jak zaczniemy sie cieszyć, należy zobaczyć drugą stronę medalu…

W czerwcu 2005 roku, szwedzka “Data Inspection Board” – organizacja kontrolująca przestrzeganie prawa do prywatności informacji – zdecydowała, ze działania szwedzkiego biura anty-piratów (Antipiratbyrån), złamało ustawę ochrony danych osobowych i zgłosiła sprawę do Sądu.

Ustawa  określa dokładnie, kto może przechowywać prywatne informacje. Inspection Board uznała, że każdy adres IP można powiązać z konkretną osobą, a dane takie mogą przechowywać tylko rządowe agencje ale tylko w przypadku prowadzenia policyjnego śledctwa.

Skoro trzonem działalności Antipiratbyrån jest zbieranie adresów IP użytkowników programów P2P i późniejsze pozywanie ich do Sądu, złożyli oni apelacje. Niestety na ich niekorzyść, Sędzia przyznał rację Inspection Board. Druga apelacja także nie przyniosła pozytywnego rezultatu. Tak samo i trzecia. Dzisiaj, Sąd Najwyższy odrzucił prośbę ponownej apelacji z racji tego, że była ona wcześniej tyle razy odrzucana.

Wnioskiem jest, że medoda zbierania adresów przez Antipiratbyrån i ich późniejsze przechowywanie, jest złamaniem ustawy o ochronie danych osobowych.

Rick Falkvinge ze szwedzkiej Partii Piratów na swoim blogu napisał, że wszystko jest piękne, ale… istnieje wyjątek, który pozwala uzyskać prywatne informacje od naszego dostawcy usług internetowych, w celu wykorzystania ich później w pozwie cywilnym.

(news.p2p.info.pl)